Verwachtingen (expectations)

Het hebben van verwachtingen is dat per definitie een valkuil der teleurstelling? Wij doen het allemaal, wij hebben een bepaalde verwachting, beeld of hoop gevestigd met een zekere uitkomst. Mocht dit anders uitpakken dan gewenst, zijn wij meestal teleurgesteld. En in het geval van verwachtingen ten aanzien van anderen krijgen zij meestal de ‘schuld’ dat ze ons hebben teleurgesteld. Maar is dat wel reëel? Deze vraag roept de nodige weerstand op, in onszelf vooral. Want als je dit echt zou ontleden tot een heldere kijk op de dingen dan zou je zien dat het vooral je eigen teleurstelling is op een gecreëerd beeld of denkwijze. Het moet er dan ook zus en zo uitzien of uitpakken voor jou. Is dit niet het geval of lopen de dingen anders dan komt er verwarring, onrust, verlies van controle en soms ook angst. En al deze negatieve emoties brengen geen oplossing of helderheid. Je verliest op dat moment je focus op je ware zelf, je authentieke waarheid, waar het werkelijk om draait. Wat is dat dan, waar bevindt zich dan die waarheid? Diep in jezelf gelegen in het werkelijk contact met je ‘inner being’ daar ligt de sleutel. Hoe kom ik daar dan vraag je jezelf wellicht af? Hoe kan ik daar contact mee maken? Het is er altijd al, maar wij denken dat wij er ver van verwijderd zijn, kennen het überhaupt niet of voelen de verbinding niet.
Kijk eens of je naar binnen kunt keren in jezelf, in rust te komen, in verbinding met jezelf te gaan door bijvoorbeeld een meditatief moment van stilte te creëren. Niets te doen, niets te verwachten, niet te zoeken, niet je best te doen, geen streven, geen doel, geen bepaalde uitkomst willen. Dat is lastiger van wij denken, want het geeft aan dat je geen controle kunt uitoefenen op de situatie. Dat je geen grip hebt. Vooral ten aanzien van andere personen waar je mee te maken hebt kan het behoorlijk frustrerend zijn. Ze moeten zus of zo zijn, of reageren en als ze dat niet doen, of anders kiezen, wel of niet met goede reden, dan ligt het aan hen en niet aan onszelf. Maar daar ligt ook weer een punt om verder te onderzoeken. Want je kunt een ander niet kwalijk nemen als een bepaalde verwachting die jij hebt, anders uitpakt. Je hebt jezelf namelijk ergens min of meer vastgezet op een bepaalde uitkomst. Dus wederom per definitie komt teleurstelling om de hoek kijken. Maar mag je dan helemaal niets verwachten van een bepaalde uitkomst of verlangen van hoe je iets zou wensen? Ja, dat kan wel, maar als je het los en vrij houdt dan komt het in een natuurlijke flow naar je toe en soms zelf op een geheel andere wijze dan dat jij had voorzien. De vraag is dan of je dat zult herkennen als wat je hebt gevraagd. Je zou ook blind kunnen zijn, omdat je zo gefocused hebt op die bepaalde uitkomst en visie dat er geen ruimte is voor een andere weg.

Maar het blijft een moeilijk onderwerp want als je een afspraak hebt gemaakt met iemand en diegene komt niet opdagen of belt last minute af, dan ben je ook teleurgesteld. Dit omdat je er juist zo een zin in had om elkaar te zien, of als je tijd hebt vrijgemaakt en hier voor je gevoel ‘makkelijk’ mee om wordt gegaan. Je maakt ook ‘tijd’ vrij voor de ander, zowel privé of zakelijk, maakt niet uit, maar dan blijf je toch ook zitten met dezelfde gevoelens van teleurstelling, verwijt, boosheid, twijfel. Toch wil ik je er op wijzen dat, als je er in stapt met het idee dat wij vrij zijn in onze keuzes en mogelijkheden dan kijken wij er anders naar. Dan komt weer de vraag van hoe vrijblijvend is dat dan? Kun je het maken om vlak voor een gemaakte afspraak te zeggen, ‘komt mij toch nu niet zo goed uit’?
Of in het meest frustrerende geval, helemaal niets van je laten horen. Dat is misschien onwil, onverschilligheid of misschien wel gewoon ‘niet zo bedoeld’ maar ja. Wij zitten vol met verwachtingen, oordelen, hoort zus en zo. Maar meestal toetsen wij dit aan hoe wij het voor onszelf zouden wensen. En andere mensen kunnen daar heel anders over denken, dan komen wij in de problemen. Want zij doen niet wat wij willen, of hoe wij het wensen. Dus hij of zij moet veranderen, deugt niet of doet dit expres. Allemaal oordelen en verwijten. En alles komt dan in een fase van uiteindelijk self doubt, not worthy.
Dit alles is gekoppeld aan het ego, the mind, want daarin spelen al deze dingen en gedachten, en overtuigingen zich af. Mocht je het op kunnen brengen om je mind uit te schakelen, even in de tussenruimte van de gedachten en gevoelens te verblijven, dan kom je in een stilte, in je eigen ruimte. Daar kun je alles zien, in de juiste context, perspectief. Het is een helder gewaarzijn, puur bewustzijn. Daar spelen deze dingen geen rol. Er is helemaal geen verwachting, geen uitkomst, geen verzet. Dus ook geen teleurstelling…..
Mooi, dit eens te beoefenen in ons dagelijks leven vol met contrasten, dingen die je op je pad krijgt om je dichter bij jezelf te brengen en je vanuit je eigen kracht voort te bewegen. Want als je op zelfonderzoek (Quest) uitgaat kom je in je kracht, als je het bij een ander neerlegt, ontkracht je jezelf en geef je kracht weg aan de ander. Want die maak je dan belangrijker dan jezelf en jouw gevoelens. Dit geldt ook voor situaties en dingen. Keer naar binnen, contemplatie en bezinning. Laat het zich ontvouwen zonder jezelf in de weg te zitten. Mooie uitdaging toch?
Namaste,

Zenart / kunst / oreana copyright auteursrecht beschermd voor publicatie of delen van de tekst uitsluitend onder bronvermelding voor publicatie

Over Oreana

inspirator en motivator

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.